Ważne postacie naszego zakonu:

Nasi Założyciele:

 o. Bonawentura (Jean Baptista) Heurlaut OFMCap.
(1816-1887)

Urodził się 13 lipca 1816 roku we Francji w miejscowości Ville-sur-Terre w skromnej wiejskiej rodzinie, jako piąte z ośmiorga dzieci Jana Chrzciciela i Marii Józefy Heurlaut. Idąc za głosem powołania, wstąpił do Seminarium Duchownego w Troyes, gdzie 13 czerwca 1840 r. otrzymał święcenia kapłańskie. Przez bardzo krótki czas spełniał obowiązki wikarego, bowiem już w kwietniu 1841 r. otrzymał zarząd parafią w wiosce Maizieres-les-Brienne. W tej oziębłej religijnie parafii założył Straż Honorową, zaprowadził Godzinę Św., powołał do życia stowarzyszenia maryjne. W 1846 r. założył tam wspólnotę Sióstr od Niepokalanego Poczęcia NMP, której szczegółowym celem była praca pedagogiczna wśród młodzieży. Cechował go szczególny kult Najświętszego Sakramentu. W Eucharystii widział najpewniejszą “drogę” do zjednoczenia z Bogiem oraz potężny środek oddziaływania apostolskiego. 1 kwietnia 1846 r. wstąpił do Stowarzyszenia Misjonarzy w Troyes, które jednak po kilku latach zostało rozwiązane. Wówczas to w 1851 r. zdecydował się wstąpić do zakonu OO. Kapucynów. Nowicjat odbył w Marsylii, tam też otrzymał nowe zakonne imię - o. Bonawentury. W 1852 roku powrócił do Paryża, gdzie pełnił funkcję kierownika duchowego założonej przez siebie wcześniej wspólnoty sióstr, która w tym czasie z natchnienia Bożego zmieniła cel szczegółowy zgromadzenia, poświęcając się nieustannej adoracji Najświętszego Sakramentu w duchu dziękczynienia oraz przyjmując charakter kontemplacyjny i nową nazwę Franciszkanek Najświętszego Sakramentu (późniejszych SS. Klarysek od Wieczystej Adoracji). Dla tej wspólnoty o. Bonawentura wraz z Matką Marią od Św. Klary opracował konstytucje. W zakonie został mianowany wicepostulatorem sprawy beatyfikacji o. Honorata z Champigny, kapucyna. Był także misjonarzem w Ziemi Świętej. Podczas wojny francusko-pruskiej w 1870 r. spełniał posługę infirmarza i o mało nie stracił życia. W 1878 r. objął obowiązki proboszcza w skromnej parafii w Nogent-sur-Aube. Tam też zmarł po ciężkiej chorobie w niedzielę, 13 listopada 1887r. Został pochowany na cmentarzu przy kościele parafialnym w Nogent-sur-Aube, gdzie spoczywa do dziś. 

Matka Maria od Św. Klary (Wiktoria Józefina Bouillevaux)
(1820-1871) 

Urodziła się 1 czerwca 1820 roku w Uroczystość Bożego Ciała w Maizieres we Francji. Była najstarszą córką Jana i Cecylii Józefy z domu Petit. Została ochrzczona w 4 czerwca i otrzymała imiona Wiktoria, Józefina. Od najmłodszych lat pragnęła poświęcić życie jedynie Bogu. Wraz z miejscowym proboszczem – ks. Jeanem Heurlaut stworzyła w swej rodzinnej miejscowości wspólnotę Sióstr od Niepokalanego Poczęcia NMP, podejmującą działalność edukacyjną w prowadzonej przez siebie szkole. 29 czerwca 1852 roku złożyła na ręce ks. Heurlaut (już jako o. Bonawentury) profesję III Zakonu Św. Franciszka i otrzymała imię s. Maria od Św. Klary. Dwa lata później opuściła na zawsze Maizieres i zamieszkała w Paryżu, gdzie 15 grudnia 1854 r. wraz z dwoma pierwszymi siostrami przyjęła habit zakonny. Stała się ona pierwszą przełożoną i mistrzynią nowicjatu nowej wspólnoty, która początkowo przyjęła Regułę III Zakonu Św. Franciszka i Konstytucje Sióstr Św. Elżbiety z Lyonu. 16 czerwca 1855 roku siostry zostały zaliczone do zgromadzeń zakonnych uznanych przez władzę duchowną. Dnia 24 maja 1856 r. M. Maria od Św. Klary rozpoczęła wraz z siostrami w kapliczce przy rue des Anglaises nieustającą adorację Najświętszego Sakramentu ukrytego w tabernakulum, dając początek Franciszkankom Najświętszego Sakramentu ( obecnie zwanym SS. Klaryskami od Wieczystej Adoracji). Poruszona ewangeliczną sceną o niewdzięczności trędowatych nadała wieczystej adoracji Jezusa ukrytego w Hostii charakter dziękczynny. Za zgodą bp Piotra Ludwika Coeur, 15 lipca 1856 r. siostry przeniosły się do Troyes. 1 sierpnia tego roku rozpoczęło się tu uroczyste nieustające wystawienie Najświętszego Sakramentu w monstrancji, a 2 stycznia 1858 r. bp Coeur zatwierdził dziękczynienie, jako główny cel adoracji. 26 czerwca 1859 r. M. Maria od Św. Klary złożyła na ręce o. Bonawentury śluby wieczyste. W tym też czasie podjęła się wraz z nim opracowania Konstytucji, dyrektorium i ceremoniarza dla swojej wspólnoty, które to dokumenty 15 września 1868 r. zostały zatwierdzone przez Stolicę Świętą. 29 lipca 1871 r. ciężko zachorowała. Zmarła nagle około godz. 2.00 nad ranem 8 sierpnia 1871 roku w klasztorze w Troyes, mając 51 lat życia i 16 lat profesji zakonnej. Jej ciało początkowo zostało złożone w rodzinnym grobowcu w Maizieres. 24 maja 1954 r. dokonano ekshumacji, a 30 listopada tegoż roku jej doczesne szczątki przewieziono do Troyes i pochowano w ogrodzie klasztornym. 

Fundatorka polskiej gałęzi: Sługa Boża Matka Maria od Krzyża (Ludwika Morawska)
(1842-1906)

Urodziła się 22 sierpnia 1842 r. w Rokoszu koło Konina jako najmłodsze dziecko Hieronima Morawskiego i Tekli z Lenczewskich. W wieku 4 lat straciła ojca, a mając lat 14 – matkę. Nie mając już rodziców, na których mogłaby się oprzeć, z całą ufnością zwróciła się ku Bogu i 8 sierpnia 1857 r. wstąpiła do młodego Zgromadzenia Sióstr Felicjanek w Warszawie, założonego przez m. Angelę Truszkowską i kierowanego przez znanego powszechnie w kręgach osób konsekrowanych o. Honorata Koźmińskiego. Wiedziona silną duchową intuicją w kwietniu 1866 r. wraz z drugą siostrą – Marianną Ładą, postanowiła wyjechać do Francji. Tam w miejscowości Troyes wstąpiła do nowej wspólnoty Franciszkanek Najświętszego Sakramentu (późniejszych SS. Klarysek od Wieczystej Adoracji), której charyzmatem była trwająca dzień i noc adoracja Jezusa w białej Hostii w duchu radosnego, wieczystego dziękczynienia. Jako córka nowego zgromadzenia otrzymała też nowe imię – s. Maria od Krzyża, a po okresie przewidzianej próby 29 kwietnia 1867 r. złożyła swe śluby wieczyste, podczas których głoszący kazanie ks. A. Jełowicki wypowiedział w odniesieniu do niej prorocze słowa, że może Bóg chce użyć Polki, jako narzędzia w przeniesieniu kultu Eucharystii do ukochanej, choć cierpiącej pod ciężarem rozbiorów Ojczyzny. I rzeczywiście – w maju 1871 r. siedem sióstr, na czele z liczącą wówczas zaledwie 29 lat Matką Morawską, przybyło do Polski w celu utworzenia nowej fundacji. W listopadzie 1873 r., siostry osiadły we Lwowie. Zapał apostolski Matki Morawskiej i miłość do Najświętszego Sakramentu przynaglały ją do tworzenia nowych miejsc, w których Jezus Eucharystyczny byłby czczony i kochany. Założyła więc kolejne klasztory w Mariborze i Wiedniu, a na przyszłość snuła plany stworzenia fundacji nawet w Jerozolimie. Boże zamysły były jednak inne. Wypełniwszy powierzoną przez Pana misję, Matka Maria dotknięta chorobą płuc i serca, zmarła nagle 26 stycznia 1906 r., a jej doczesne szczątki spoczęły w krypcie lwowskiego klasztoru. Od 25 października 2002 r. trwa Jej proces beatyfikacyjny. 

Nowenna za wstawiennictwem Matki Marii od Krzyża (Ludwika Nałęcz-Morawska)  
Dzień 1. Panie Jezu, powiedziałeś: „Kto uwierzy i przyjmie chrzest będzie zbawiony” (Mk 16, 16), pomóż i umocnij wiarę chrześcijan w Twoją obecność w Eucharystii i udziel mi łaski... o którą Cię proszę za wstawiennictwem M. Marii od Krzyża Ojcze nasz... Zdrowaś Mario... Jezu w Hostii utajony, bądź od wszystkich pochwalony.

Dzień 2. Panie Jezu, powiedziałeś: „Nie zostawię was sierotami” (J 14, 18), umocnij moją nadzieję w Twoją dobroć w Eucharystii i udziel mi łaski... o którą Cię proszę za wstawiennictwem M. Marii od Krzyża Ojcze nasz... Zdrowaś Mario... Jezu w Hostii utajony, bądź od wszystkich pochwalony. 

Dzień 3. Panie Jezu, powiedziałeś: „Wytrwajcie w miłości mojej” (J 15, 9b), ożyw miłość Twoich uczniów i udziel mi łaski... o którą Cię proszę za wstawiennictwem M. Marii od Krzyża Ojcze nasz... Zdrowaś Mario... Jezu w Hostii utajony, bądź od wszystkich pochwalony. 

Dzień 4. Panie Jezu, powiedziałeś: „O cokolwiek byście prosili Ojca, da wam w imię moje” (J 16, 23b), naucz nas oddawać Tobie w Eucharystii wszystkie nasze troski i udziel mi łaski... o którą Cię proszę za wstawiennictwem M. Marii od Krzyża Ojcze nasz... Zdrowaś Mario... Jezu w Hostii utajony, bądź od wszystkich pochwalony. 

Dzień 5. Panie Jezu, powiedziałeś: „Ja jestem dobrym pasterzem” (J 10, 11), poślij do Twojej winnicy dobrych i świętych kapłanów, szafarzy Twoich sakramentów i udziel mi łaski... o którą Cię proszę za wstawiennictwem M. Marii od Krzyża Ojcze nasz... Zdrowaś Mario... Jezu w Hostii utajony, bądź od wszystkich pochwalony. 

Dzień 6. Panie Jezu, powiedziałeś: „Pokój mój daję wam” (J 14, 27b), obdarz mnie darem pokoju i przebaczenia i udziel mi łaski... o którą Cię proszę za wstawiennictwem M. Marii od Krzyża Ojcze nasz... Zdrowaś Mario... Jezu w Hostii utajony, bądź od wszystkich pochwalony. 

Dzień 7. Panie Jezu, powiedziałeś: „Odwagi, nie bójcie się, ja Jestem” (J 6, 20), obdarz nas wielkodusznością w Twojej służbie i udziel mi łaski... o którą Cię proszę za wstawiennictwem M. Marii od Krzyża Ojcze nasz... Zdrowaś Mario... Jezu w Hostii utajony, bądź od wszystkich pochwalony. 

Dzień 8. Panie Jezu, powiedziałeś: „Aby radość moja w was była” (J 15, 11), spraw, abyśmy z Ciebie czerpali radość i szczęście i udziel mi łaski... o którą Cię proszę za wstawiennictwem M. Marii od Krzyża Ojcze nasz... Zdrowaś Mario... Jezu w Hostii utajony, bądź od wszystkich pochwalony. 

Dzień 9. Panie Jezu, powiedziałeś: „Kto pełni wolę Ojca mojego, który jest w niebie, ten Mi jest bratem, siostrą i Matką” (Mt 12, 50), daj nam do końca spełnić Twoją wolę i udziel mi łaski... o którą Cię proszę za wstawiennictwem M. Marii od Krzyża Ojcze nasz... Zdrowaś Mario... Jezu w Hostii utajony, bądź od wszystkich pochwalony. 

Modlitwa za wstawiennictwem S.B. Matki Marii od Krzyża: 

Boże, Ojcze nieskończenie dobry, Ty mocą Ducha Świętego nieustannie powołujesz ludzi do głębokiej więzi z Synem Twoim Jezusem Chrystusem. Ty wezwałeś Matkę Marię od Krzyża do całkowitego oddania się Tobie i sprawiłeś, że z żarliwą miłością zabiegała o rozszerzenie kultu Najświętszej Eucharystii. Pozwoliłeś jej również głęboko wniknąć w tajemnicę Krzyża, z której czerpała mądrość i moc do ofiarnego wypełniania Twojej woli. Uczyń ją orędowniczką naszych spraw i udziel nam łask, o które pokornie prosimy. Przez Chrystusa Pana naszego. Amen. Ojcze nasz... Zdrowaś Maryjo... Chwała Ojcu...

Fundatorka kościoła i klasztoru w Kętach:  Matka Maria od Najśw. Serca Jezusa (Walentyna Łempicka)
(1833-1918)

Urodziła się 7 lutego 1833r. w majątku ziemiańskim Godziszewy, w diecezji płockiej. Na chrzcie świętym w Parafii p.w. Trójcy Świętej w Rypinie otrzymała imiona Walentyna Julianna Józefa. Początkowo prowadziła życie światowe, dając dowody swej stanowczości i siły charakteru. Dopiero nagła śmierć ukochanego ojca sprawiła, że zaczęła głębiej zastanawiać się nad sensem i celem swojego istnienia. Pociągnięta oblubieńczą miłością Jezusa, za radą swego spowiednika i kierownika duchowego - o. Honorata Koźmińskiego OFM Cap., 5 sierpnia 1859r. wstąpiła do Zgromadzenia SS. Felicjanek w Warszawie, założonego i kierowanego przez m. Angelę Truszkowską. Podczas obłóczyn otrzymała imię s. Bronisława. Ze względu na wrodzone predyspozycje do działalności apostolskiej, przełożeni wyznaczyli jej miejsce wśród grupy sióstr czynnych. Od początku jednak pragnęła życia kontemplacyjnego. Po kasacie Zgromadzenia Felicjanek, kiedy grupa sióstr klauzurowych, zwanych Kapucynkami, została przymusowo przeniesiona do klasztoru SS. Bernardynek w Łowiczu, M. Łempicka wykazując wielką odwagę, osobiście postarała się u cara Aleksandra II o przyznanie Kapucynkom osobnego klasztoru. Gdy w 1871r. SS. Kapucynki przeniosły się na stałe do Przasnysza, została ona przyjęta do klauzury i rozpoczęła nowicjat. Nie mogąc go jednak ukończyć w Przasnyszu ze względu na represje rządowe, za radą o. Honorata i m. Izabeli Lebenstein udała się do Rzymu, gdzie z pozwoleniem Ojca Św. Piusa IX, odbyła nowicjat u Sióstr Maryi Wynagrodzicielki. Tam też 8 września, w święto Narodzenia NMP 1873 r., jako s. Maria od Najświętszego Serca Jezusa, złożyła śluby proste wg Reguły św. Klary, na ręce generała kapucynów o. Idziego Baldesi. Podczas tej ceremonii otrzymała zapowiedź czekających ją jeszcze doświadczeń. Po powrocie z Rzymu od 1881 roku z wielkim zaangażowaniem, wśród licznych przeciwności podjęła się budowy kościoła i klasztoru SS. Kapucynek w Kętach. Kiedy jej niestrudzone, trwające ponad 20 lat starania o zatwierdzenie tego Zgromadzenia nie przyniosły pożądanego skutku, z pokorą przyjęła decyzję o wcieleniu kęckich Kapucynek do Zakonu Franciszkanek Najświętszego Sakramentu. W 1910 roku, na 8 lat przed swoją śmiercią, 77-letnia M. Maria od Najświętszego Serca Jezusa, mająca za sobą ciężki wypadek i obarczona trwałym kalectwem, po raz czwarty w swoim życiu włożyła na głowę biały welon i zamieniła status fundatorki i zasłużonej przełożonej na pozycję prostej nowicjuszki, budując całą wspólnotę swą pokorą i duchem posłuszeństwa. Odeszła cicho do Pana w opinii świętości 24 stycznia 1918r. Od 7 lutego 2006r. trwa Jej proces beatyfikacyjny. 9 listopada 2007 Jej doczesne szczątki zostały przeniesione z cmentarza komunalnego i złożone w sarkofagu w Kaplicy Męki Pańskiej w przyklasztornym kościele.

Modlitwa za wstawiennictwem Sł.B. Matki Marii od NSJ:

Wszechmogący i Miłosierny Boże, nasz najlepszy Ojcze, Źródło prawdziwej radości i pokoju! Ty pragniesz nas prowadzić śladami Twego Umiłowanego Syna, abyśmy zjednoczeni z Nim i pełni darów Ducha Świętego, mogli dojść do Ciebie. Ty w swej odwiecznej miłości powołałeś Matkę Marię od Najświętszego Serca Jezusa na drogę życia zakonnego. Obdarzyłeś ją mężną wiarą i niezachwianą nadzieją, aby wiernie mogła Tobie służyć i stać się fundatorką kościoła i klasztoru w Kętach. Sprawiłeś również, że z miłości do Ciebie znosiła wszystkie trudy i doświadczenia życiowe, szukając w nich jedynie spełnienia Twej Najświętszej Woli. Za jej orędownictwem udziel nam łask..., o które pokornie Cię prosimy przez Chrystusa Pana naszego. Amen. Ojcze nasz... Zdrowaś Maryjo... Chwała Ojcu...